Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στην πολυτεχνειούπολη και την ενέργεια του πρύτανη του ΕΜΠ, σύμφωνα με το νόμο, να ζητήσει την παρέμβαση της πολιτείας όταν άγνωστοι νεαροί επιδίδονταν σε έκνομη δραστηριότητα μέσα στο ίδρυμα, όπως διαρρήξεις γραφείων, κλοπές, φθορές αλλά και απειλές κατά της ανθρώπινης ζωής, ξαναήρθε στην επικαιρότητα ο σημαντικός ρόλος της πανεπιστημιακής κοινότητας στο κρίσιμο, για την πορεία του πανεπιστημίου, σταυροδρόμι. Ειδικότερα σήμερα που εμφανίζονται φαινόμενα όπως η ακραία βία ή η εισβολή άγνωστων στους χώρους των πανεπιστημίων και πολλές φορές απειλώντας και ανθρώπινες ζωές όταν επιχειρούν να περιφρουρήσουν την πανεπιστημιακή περιουσία, αλλά και κάθε μορφή εκδήλωσης βίας με πρωταγωνιστές νεαρά άτομα είναι σοβαρά συμπτώματα κοινωνικής κρίσης. Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι γιατί αναπτύσσονται τέτοια φαινόμενα. Είναι ενδείξεις μιας βαθιάς κρίσης αξιών, έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς ή απλή επίδειξη νεανικής μαγκιάς και ζωντάνιας?

Η πανεπιστημιακή κοινότητα πρέπει να αφυπνιστεί, να λάβει αποτελεσματικά μέτρα και να διασφαλίσει την Δημοκρατία, την ακαδημαϊκή ελευθερία και το δικαίωμα του Πανεπιστημιακού Ασύλου. Η λύση, όπως αποδείχτηκε έμπρακτα, βρίσκεται στη σωστή εφαρμογή και ερμηνεία του υπάρχοντος νόμου για το πανεπιστημιακό άσυλο. Ο νόμος πρέπει να εφαρμόζεται με στόχο τον σεβασμό του πολιτισμού, της επιστήμης, της ιστορίας των Πανεπιστημίων και του χώρου ασύλου. Ο νόμος κάθε φορά που εφαρμόζεται σωστά, προστατεύει με επιτυχία τους πανεπιστημιακούς χώρους, εκεί όπου παράγεται επιστημονική έρευνα, επιστημονικές ιδέες, γνώση και πολιτισμός.

Η λύση βρίσκεται στην ενεργοποίηση της πανεπιστημιακής κοινότητας, στη συνεργασία των πανεπιστημιακών αρχών με τους φοιτητές και τις πολιτικές φοιτητικές οργανώσεις, με την κυβέρνηση, τα πολιτικά κόμματα και με την αστυνομία. Το πρόβλημα του Πανεπιστημιακού Ασύλου θα πρέπει να λυθεί με διάλογο και δημοκρατικές διαδικασίες όλων εκείνων που εμπλέκονται. Το τέλμα του Πανεπιστημιακού Ασύλου πρέπει να αντιμετωπισθεί με σθένος, θάρρος και αποφασιστικότητα από την συλλογική ενεργοποίηση της πανεπιστημιακής κοινότητας. Με ανοιχτά χαρτιά, διαύγεια, νηφαλιότητα απεγκλωβισμένη από συμπλέγματα, παρωχημένη φρασεολογία, ιδεοληψίες, φιλολογήματα και ιστορικού περιεχομένου ηθικολογήματα και ψευτοδιλλήματα, αλλά με επιστημονικές προσεγγίσεις και ρεαλισμό, η πανεπιστημιακή κοινότητα οφείλει να διαμορφώσει ένα τέτοιο πανεπιστημιακό περιβάλλον που, αφ΄ εαυτού θα αποτελέσει την ασπίδα προστασίας του πανεπιστημίου σε όλους τους ανεπιθύμητους ταραχοποιούς, που εξευτελίζουν μια σημαντικότατη δημοκρατική και ακαδημαϊκή κατάκτηση, το Πανεπιστημιακό Άσυλο.

Επιπροσθέτως, η ακαδημαϊκή κοινότητα πρέπει να ενεργοποιηθεί άμεσα και συστηματικά, ώστε να καλλιεργήσει στους φοιτητές ένα ιδιαίτερο ήθος και σεβασμό για το Πανεπιστημιακό Άσυλο καθώς επίσης, και για το ίδιο το Πανεπιστήμιο. Είναι, επίσης, ζήτημα πολιτισμού οι φοιτητές να μάθουν να τιμούν την πανεπιστημιακή περιουσία. Ο νόμος πρέπει να τηρείται, στοχεύοντας σε σεβασμό της επιστήμης, της ιστορίας και του χώρου του ασύλου.

Από την εφημερίδα "Απογευματινή"

Tweet