Ότι σπείρεις θα θερίσεις λέει ο λαός μαςκαι δεν έχει άδικο. Η λαϊκή ρήση ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση της παιδείας και χαρακτηρίζει την σημερινή πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων που προφανώς δεν έχουν αντιληφθεί την σοβαρότητα και κρισιμότητα του Υπουργείου που ηγούνται. Αιφνιδιασμένη η Υπουργός Παιδείας με τους Υφυπουργούς της αλλά και ολόκληρη η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί τα αποτελέσματα της κατάργησης της βάσης του 10 για την εισαγωγή των επιτυχόντων στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας ενώ οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι νιώθουν να δικαιώνονται με καθυστέρηση λίγων μηνών και να διερωτώνται για τους αυριανούς τους φοιτητές και σπουδαστές. Η Υπουργός Παιδείας επιχείρησε να ανατρέψει το μεγάλο της λάθος συμβουλεύοντας την ελληνική κοινωνία «να μην αντιλαμβάνεται τα πράγματα με υποκριτική διάθεση».

Θέλω να πιστεύω ότι ήταν μια ατυχής έκφραση σε φορτισμένη χρονική στιγμή για την ίδια υπό την πίεση των λαθών και επιλογών της και του μέσου όρου 0,9 για την εισαγωγή σε ΤΕΙ. Η «κατάντια» κυριολεκτικά της ελληνικής παιδείας και η απαξίωση και ισοπέδωση των καλών και αξίων μαθητών με τους αδιάφορους και μελλοντικά αιώνιους φοιτητές είναι το αποτέλεσμα της κατάργησης της βάσης του 10. Οι συνέπειες της κατάργησης της βάσης του 10 όταν αποφασίστηκε ήταν γνωστές σε όλους, όμως η κυβέρνηση έλαβε ένα φιλολαϊκό μέτρο για να κατευνάσει προσωρινά την ελληνική οικογένεια χαρακτηρίζοντάς μάλιστα αυτό ως μεταρρύθμιση, και αδιαφόρησε για τις καταστροφικές συνέπειες στον χώρο τόσο της Παιδείας, και των Πανεπιστημιακών και Τεχνολογικών Ιδρυμάτων όσο και των μηνυμάτων που δίνει στου νέους ανθρώπους και στους μαθητές που βλέπουν ότι και χωρίς να διαβάσουν «κάπου» θα «περάσουν». Αντίθετα αυτοί που μέχρι σήμερα ήταν συνεπείς αντιλαμβάνονται ότι σε τούτο το κράτος τίποτα δεν επιβραβεύεται, όλα ισοπεδώνονται, και όταν αύριο αποφοιτήσουν από την Σχολή της επιλογής τους έχουν να αντιμετωπίσουν ένα κράτος που την μια χρονιά ψηφίζει νόμους και την επόμενη κατά το δοκούν τους καταργεί προκειμένου να εξυπηρετήσει κάθε φορά διαφορετικές σκοπιμότητες, πρόσωπα και καταστάσεις.

Πρόσφατο παράδειγμα από τον χώρο της παιδείας πάντα, αποτελεί το γεγονός, να μην διορίζονται στην δημόσια εκπαίδευση οι εκπαιδευτικοί που βάσει της νομοθεσίας μέχρι τον Απρίλιο του 2010 είχαν συμπληρώσει 24 μήνες στην δημόσια εκπαίδευση και είχαν επιτύχει στον ΑΣΕΠ θα διορίζονταν ως εκπαιδευτικοί το έτος 2010-2011. Παρόλο όμως την νομοθεσία και μολονότι χιλιάδες εκπαιδευτικοί γνώριζαν και είχαν οργανώσει την ζωή τους όλα αυτά τα χρόνια περιμένοντας να διοριστούν η πολιτική ηγεσία του υπουργείου παιδείας νομοθετεί νέες διατάξεις αδιαφορώντας για μεταβατικές διατάξεις και για τους αδιόριστους εκπαιδευτικούς και για χιλιάδες οικογένειες και απομυθοποιώντας το ΑΣΕΠ τον οποίο χρησιμοποιεί κατά το δοκούν. Αυτό είναι ένα από τα πολλά παραδείγματα που το τελευταίο χρονικό διάστημα η πολιτική ηγεσία του υπουργείου παιδείας έχει φέρεις πολλές κατηγορίες εκπαιδευτικών όπως πολύτεκνους, εκπαιδευτικούς με αναπηρία, γυμναστές, τρίτεκνους, κ.α σε απόγνωση. Διερωτάται λοιπόν κανείς υπάρχει συνέπεια και συνέχεια σε τουτο τον τόπο και δη στην εκπαίδευση και στον χώρο της Παιδείας; Ένα είναι σίγουρο «ότι σπείρεις θα θερίσεις».

Από την εφημερίδα "Απογευματινή"

Tweet